spencer_lee

“ทำไมห้องมันถึงกว้างนักนะ.. แล้วแบบนี้เราจะกลับไปหาคุณยุนโฮได้ยังไงล่ะ” ฮยอกแจทรุดนั่งลงกับพื้น น้ำตาหยดใสค่อยๆไหลออกมาจากดวงตากลมสวยเปอะเปลื้อนแก้มใสเต็มไปหมด

“ฮึก..ทำไม  ทำไมเราต้องตาบอดด้วย..คุณยุนโฮคุณอยู่ไหน?”

ปัง

เสียงประตูถูกเปิดอย่างแรงทำให้ฮยอกแจสะดุงเฮือก มือเรียวรีบยกขึ้นปาดน้ำตาออกจากแก้มลวกๆ แล้วค่อยๆพยุงตัวเองลุกขึ้นจากพื้น

“คิดถึงมันมากรึไง?  ถึงได้กระเสือกกระสนที่จะหนีกลับไปหามันนัก” ซีวอนประชด ไปที่ทำงานก็เจอฮีชอลซักให้หงุดหงิดพอกลับมาก็ดันมาเจอฮยอกแจร้องไห้หาไอ้บ้านั้นแถมยังเอาแต่จะหาวิธีออกไปจากที่นี้อีก

“ใช่..ผมคิดถึงคุณยุนโฮ  เค้าเป็นคนรักของผมเป็นทุกอย่างในชีวิตผม  แต่คุณ..คุณเป็นใครที่ไหนก็ไม่รู้ที่คิดแต่จะทำให้คนรักผมเจ็บ ..ผมไม่อยากอยู่ที่นี้ไม่อยากอยู่กับคุณ” ฮยอกแจตะโกนอย่างเหลืออด แค่ตาบอดก็อึดอัดพอแล้วทำไมถึงต้องมาอยู่ในที่แบบนี้เป็นเครื่องมือแก้แค้นบ้าบอให้ผู้ชายงี้เง้าคนนึงด้วย

“ไม่อยากอยู่กับฉันหรอได้.. งั้นฉันจะทำให้นายต้องอยู่กับฉันไปตลอดชีวิตเลยคอยดู” พูดจบซีวอนก็เดินเข้าไปอุ้มฮยอกแจแล้วโยนลงบนเตียงทันที

“โอ้ย.. เจ็บนะนายจะทำอะไร” ฮยอกแจทั้งจุกทั้งเจ็บและตกใจที่อยู่ๆก็ถูกโยนลงบนเตียงไม่เบานัก

“ก็ทำให้นายเป็นเมียฉันไง” ขึ้นคร่อมร่างเล็กไว้แล้วก้มไปกระซิบข้างหูเล็กก่อนจะซุกไซ้ซอกขอขาวอย่างหลงไหล

“ไม่นะ..อย่า..” ฮยอกแจดิ้นไปมาพยายามเบี่ยงหน้าหลบการซุกไซ้ของร่างสูง

“ตัวนายนี้หอมจังนะ ..นุ่มนิ่มไปทั้งตัวแบบนี้ไอ้ยุนโฮมันถึงรักถึงหลงใช้ไหม?” มือหนาลูบไล้ผิวเนียนผ่านเนื้อผ้าอย่างย้ามใจ

ริมฝีปากร้อนกดจูบส่งเรียวลิ้นเข้าไปควานหาความหอมหวานในโพลงปากเล็กอย่างหิวกระหาย มือหนาฉีกทึ้งเสื่อผ้าที่ฮยอกแจใส่จนขาดวิ่นเผยให้เห็นถึงผิวเนื้อขาวเนียนละเอีอดหน้าสัมผัส

“อ๊า.. หยุด..ฮึก” มือเล็กดันไหลหนาออกเมื่อซีวอนก้มลงไปหยอกล้อกับยอดอกเล็กของตัวเอง แต่แรงเพียงเท่านั้นไม่ได้ทำให้ซีวอนสะทกสะท้าน ตรงกันข้ามกลับทำให้ซีวอนยิ่งลุกหนักขึ้นด้วยการกอบกุมแกนกายเล็กที่เริ่มจะตื่นตัว

มือหนาบีบคลึงแกนกายเล็กแล้วค่อยๆรูดขึ้นรูดลงจนมันพอตัวคับแน่นด้วยความเสียงกระสัน ร่างน้อยบิดเร้าครางครืนดูเย้ายวนจนซีวอนแทบทนไม่ไหว ซีวอนผละออกมาถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือแต่ร่างกายเปลือยเปล่า

“อือ.. อาา..า” ครางกระเซ่าเมื่อโดนถูกร่างสูงครอบครองแกนกายเล็กด้วยริมฝีปากร้อน

ซีวอนดูดเม้มแกนกายเล็กรูดขึ้นรูดลงจากช้าไปเร็วจนในที่สุดฮยอกแจก็ปลอดปล่อยออกมา ซีวอนคายน้ำรักบางส่วนออกมาทาไปที่ช่องทางด้านหลังที่ปิดสนิท

“อย่า...อืออ.. ขอร้องอย่าทำแบบนี้ ฮึก อา..” ฮยอกแจถดกายหนีและร้องขออย่าให้หยุดเมื่อนิ้วร้อนกำลังค่อยๆแทรงกเข้ามาภายในกายที่ละน้อยๆ

“อือ ..ยุ ยุนโฮ..” เรียกหาคนรักเสียงแผ่วทำให้ซีวอนที่กำลังคิดว่าจะอ่อนโยนด้วยหงุดขึ้นมาอีก

“ครางชื่อมันออกมาแบบนี้แสดงว่าอยากมาใช้ไหมฮยอกแจ  ..ดีงั้นฉันจะสนองให้นายเอง” ซีวอนชักนิ้วออกแล้วแทนที่ด้วยแกนกายร้อนของตัวเองที่มีขนาดใหญ่กว่านิ้วมือหลายเท่า

“..ไม่ อย่า...อ๊า!!”

ฮยอกแจครางออกมาด้วยความเจ็บปวดเพราะซีวอนแทรกกายเข้ามาที่เดียวจนสุด เลือดสีแดงสดไหลรินออกมาจากช่องทางรักที่ฉีกขาดจนกลายเป็นตัวหล่อลื่นชั้นดีให้กับซีวอนที่กำลังสอดใส่แท่งเนื้อร้อนเข้าออกในช่องทางรักอย่างรุนแรงและรวดเร็ว

“..อา ฮึก เจ็บ ” ฮยอกแจครางออกมาอย่างเจ็บปวดทั้งกายและใจ น้ำตาที่ไหลรินออกมานั้นมากมายเหลือเกิน

“ซี๊ดด..นายนี้มันสุดยอดจริงๆ อา ฮยอกแจ”

ซีวอนดึงสะโพกเข้าออกแรงขึ้นเรื่อยๆจนในที่สุดก็ปลดปล่อยออกมาเต็มช้องทางรักไม่ต่างกับฮยอกแจที่ปลดปล่อยออกมาเลอะเต็มหน้าท้องแกร่ง สองร่างกระตุกอีกสองสามทีแล้วซีวอนจึงถอนกายออกแล้วลมตัวลงนอนข้างๆร่างเล็กที่ดูเหมือนจะสลบไปไปแล้ว

“ขอโทษนะที่ต้องรุนแรงกับนาย” ซีวอนดึงร่งเล็กเข้ามากอดไว้แล้วกดจูบที่เรือนผมสวยก่อนจะหลับตาลงแล้วจมลงไปสู่ห้วงนิทราอีกคน

อ่านต่อ

 

edit @ 25 Oct 2011 01:39:31 by spencer-lee